Filozofowie nowożytni

Filozofia od tysięcy lat uważana była za jedną z ważniejszych nauk, która zajmowała się szukaniem odpowiedzi na najbardziej nurtujące ludzi pytania, związane z pochodzeniem ludzkości, celem życia każdego człowieka oraz istnieniem nadprzyrodzonych sił i tak dalej. Obecnie o wiele bardziej polegamy na naukach ścisłych, filozofia w ludzkim życiu cały czas odgrywa jednak duże znaczenie, w naszym życiu bowiem kierujemy się jej założeniami i prawdami moralnymi, chociaż bardzo często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Duża część wspaniałych filozofów tworzyła w okresie antyku, jednak dopiero w czasach nowożytnych żyli i działali filozofie, którzy przekształcali do czasów sobie współczesnych wcześniejsze założenia i przemyślenia, powodując ich ewolucję oraz oprócz tego tworząc całkowicie nowe i wcześniej niespotykane koncepcje filozoficzne oraz zadając pytania, na które wcześniej nie było odpowiedzi. Do najważniejszych wśród filozofów nowożytności zaliczyć będziemy mogli Comte, Rousseau, Nietzsche, Leibniz, Comte i wielu, wielu innych tym właśnie podobnych.

Kant był jednym z ważniejszych filozofów przełomu wieku osiemnastego oraz dziewiętnastego. Urodził się w roku 1724 na terenie Niemiec, a dokładniej mówiąc w Królewcu, oprócz tego że był wziętym filozofem to dodatkowo był profesorem logiki i metafizyki na uniwersytecie w miejscu swojego urodzenia. Jest on twórcą założeń filozofii, którą określić można mianem abstrakcyjnej, czy też bardzo skomplikowanej – tworzył on założenia krytyczne oraz transcendentalne, gdzie zakładał, że przedmiot posiada swój warunek poznawczy i w każdym przypadku jest nim podmiot. Do podstawowych cech jego koncepcji myślowych zaliczyć można między innymi agnostycyzm poznawczy oraz aprioryzm, dotyczące zjawisk mających miejsce wokół człowieka. Najczęściej podkreśla się w jego przypadku zniesienie granic pomiędzy filozofią racjonalistyczną, a empiryczną. Do jego osiągnięć odwołuje się między innymi pozyt izm logiczny, a oprócz tego fenomenologia. Warto także podkreślić, że w całej swojej działalności starał się konfrontować własne poglądy z wcześniejszymi osiągnięciami filozofii oraz dorobkiem filozofów, którzy działali przed nim, zarówno jeśli chodzi o tych antycznych oraz nowożytnych, średniowiecznych i tak dalej. Badał on każdy, nawet najbardziej elementarny i podrzędny warunek danej filozofii, wzmacniając jednocześnie przekonanie o słuszności własnych poglądów oraz dokonań, które na tle filozoficznym miały miejsce w jego życiu.

Kartezjusz był francuskim filozofem, który także posiadał liczne i owocne osiągnięcia na tle matematyki oraz fizyki – jak widać więc zakres jego możliwości był dosyć szeroki. Uważa się obecnie, że był jednym z najbardziej wybitnych uczonych w wieku siedemnastym, jednocześnie podając go za głównego z prekursorów kultury umysłu. Kartezjusz wywodził się z jednego ze starszych szlacheckich rodów francuskich, dzięki czemu zapewnioną miał odpowiednią edukację oraz wykształcenie, swoją naukę kontynuował przez długi czas w Paryżu, gdzie studiował między innymi inżynierię związaną z wojskiem. Jeśli chodzi o jego osiągnięcia filozoficzne to jego poglądy połączyły scholastykę oraz oświecenie i są płynnym przejściem pomiędzy tymi dwoma nurtami i okresami, łączy on bowiem oba ich osiągnięcia i modyfikuje według własnych przekonań.

Leibniz urodził się w Lipsku w roku 1656 i zmarł w Hanowerze w roku 1716. Był on jednym z ważniejszych niemieckich filozofów, matematyków, prawników, mechaników, a jednocześnie także dyplomatów, fizyków i historyków na przełomie siedemnastego oraz osiemnastego wieku. Jak widać zainteresowania Leibniza były dosyć szerokie i w każdej z tych dziedzin posiadał liczne zasługi, nie było dla niego problemem łącznie czysto społecznych i humanistycznych nauk z tymi ścisłymi. W filozofii jego zauważyć można bardzo wyraźne zaznaczenie wartości jednostki oraz jej odrębności. Świat dla niego składa się z tak zwanych monad, które rozumie jako indywidualne jednostki siły – ich liczba jest nieskończona i każdy z nich różni się pomiędzy sobą stopniem doskonałości, żadna monada nie jest taka sama. Organizmy, także człowiek jest zbiorem, takowych monad, gdzie dusza występuje w centrum jako główna z wszystkich takowych cząsteczek. Twierdził on także, że są one niezależne od zewnętrznych wpływów i nie oddziałują na siebie nawzajem. Jeśli chodzi o najważniejsze z dokonań filozoficznych do rozwijał myśl Kartezjusza, rozwiązał problem dualizmu w jego systemie myślowym. Jeśli chodzi o matematykę to stworzył rachunek różniczkowy, którego notacja okazała się o wiele praktyczniejsza niż ta, którą zaproponował Newton. W przypadku nauk fizycznych jest odpowiedzialny za stworzenie pojęcia momentu siły oraz pędu. Oprócz tego był on wieloletnim bibliotekarzem hanowerskiego księcia, opracował stosowany powszechnie w bibliotekach uniwersyteckich system katalogowy, który dzisiaj zwany jest klasycznym.

Jean-Jacques Rousseau był z pochodzenia szwajcarem, który jednak tworzył głównie w języku francuskim. Oprócz tego, że zajmował się pisarstwem i pedagogiką, był także wziętym filozofem, który znany jest przede wszystkim powodu stworzenia koncepcji swobodnego wychowania. Rozwijał on także liczne definicje związane ze społeczeństwem i państwowością, przyczyniając się do ewolucji myśli społecznej. Do jego głównych dzieł literackich zaliczamy Umowę Społeczną, czyli czysty przykład utopii politycznej, w której opisuje idealną demokrację (dzieło to powstawało w czasach kiedy ustrój ten obowiązywał jedynie w Holandii oraz Szwajcarii, w większości innych krajów europejskich panował natomiast absolutyzm).

Georg Hegel był jednym niemieckich filozofów, który znany jest przede wszystkim jako główny z twórców systemu idealistycznego jego klasycznej formie. Urodził się w roku 1770 w Stuttgarcie w urzędniczej rodzinie. W czasie nauki wyróżniał się jako zdolny uczeń – jako młodzieniec rozpoczyna studia teologiczne, filozofia zajął się dopiero później. Filozofia Hegla posiadała z resztą bardzo duży wpływ na dalszy rozwój myśli i ideologii niemieckich, między innymi wywarła duży wpływ na późniejsze prace Karola Marska, którzy korzystał licznie z dorobku swojego poprzednika, szczególnie wykorzystując opracowanie trzech pojęć, alienacji, uprzedmiotowienia oraz rozwiązania sprzeczności. Jeśli chodzi o jego dorobek to pozostawił po sobie kilkanaście spisanych obszernych dzieł, które dotyczyły religii, polityki oraz życia społecznego.

Nietzsche urodził się w Niemczech w pierwszej połowie wieku dziewiętnastego, umiera przeżywszy ponad pięćdziesiąt lat w Weimarze. Oprócz tego, że był filologiem klasycznym, pisarze i poetą, zajmował się także filozofią, która była jedną z głównych jego dziedzin. W jego systemie ideologicznym bardzo silnie krytykowane było chrześcijaństwo oraz współczesna kultura zachodnia, oczywiście współczesna dla samego filozofa. W jego filozofii będziemy mogli zauważyć także znaczący podział ludzi, na jednostki wybitne, znajdujące się powyżej innych, którym pozwolić można na więcej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *