Wisława Szymborska

Wisława Szymborska

Wisława Szymborska – urodzona 2 lipca 1923 na Prowencie, obecnie część Kórnika, zmarła 1 lutego 2012 w Krakowie. Polska poetka i krytyk litercki, pisząca również eseje, tłumaczenia i felietony. Ojciec Wincenty Szymborski, zarządca dóbr hrabiego Władysława Zamoyskiego, matka Anna Maria z domu Rottermund. Pracodawcą ojca był hrabia Zamoyski, też w związku z nim i jego zleceniem rodzina Szymborskich przeprowadziła się w roku 1923 z Zakopanego do Kórnika. Śmierć hrabiego w roku 1924 spowodowała, że rodzina Szymborskich zamieszkała w Toruniu, rok 1929 przyniósł kolejną przeprowadzkę – rodzina zamieszkała w Krakowie. Tam Szymborska uczęszczała do Szkoły Powszechnej a od roku 1935 do Gimnazjum Sióstr Urszulanek. Wybuch wojny sprawił, że Szymborska zmieniła formę edukacji na tajne komplety, na które uczęszczała do roku 1943, wtedy podjęła swoją pierwszą pracę w charakterze urzędnika na kolei (był to jeden ze sposobów na to, by uniknąć robót w Rzeszy). Praca na kolei zbiegła się w czasie z pierwszymi próbami literackimi – pojawiły się opowiadania i wiersze.W latach 1945 – 48 poświęciła się studiom nad filologią polską i socjologią, jednak trudna sytuacja materialna zadecydowała o przerwaniu studiów. W roku 1949 pierwszy tomik wierszy Szymborskiej pt. Wiersze nie zostaje dopuszczony do druku (cenzura PRL stwierdziła iż „nie spełnia wymagań socjalistycznych”). Debiutowała w 1945 roku wierszem Szukam słowa opublikowanym  w dodatku do Dziennika Polskiego. Rok 1948 określony zostaje małżeństwem – Szymborska wychodzi za poetę Adama Włodka aby razem doczekać do 1954 roku, roku w którym rozwiedli się, tym nie mniej okres małżeństwa okazuje się być płodny: w roku 1952 ukazał się jej pierwszy tom poezji Dlatego Żyjemy, następnie w roku 1954 ogłosiła zbiory Pytania zadawane sobie. W 1953 roku zostaje członkiem Życia Literackiego jak również członkiem Związku Literatów Polskich. Rok 1957 przynosi Szymborskiej pierwsze kontakty z paryską Kulturą, wtedy też pojawia się zbiór Wołanie do Yeti .

Dyskusyjne jest po dziś dzień sygnowany przez Szymborską w 1964 roku protest potępiający Radio Wolna Europa za nagłośnienie, tudzież jej członkostwo w PZPR w latach 1955-1966 (wtedy w dorobku literackim pojawia się zbiór pt. Sól), dyskusyjne zwłaszcza w kontekście podpisania później tzw. listu protestacyjnego 59, w którym polscy intelektualiści zwrócili się przeciwko zmianom w konstytucji (wprowadzającym zapis o kierowniczej roli PZPR i wiecznym sojuszu z ZSRR), z kolei w 1978 roku podpisuje deklarację założycielską Towarzystwa Kursów Naukowych. W roku 1967 pojawia się zbiór Sto pociech. Rok 1969 przynosi Szymborskiej związek z pisarzem Kornelem Filipowiczem, w którym wytrwała aż do jego śmierci w 1990. Rok 1972 określa publokacja zbioru Wszelki wypadek, zaś w roku 1976 ukazuje się zbiór Wielka Liczba. W roku 1981 zasiliła skład zespołu redakcyjnego krakowskiego miesięcznika „NaGłos”. . W 1983 poetka nawiązała współpracę z „Tygodnikiem Powszechnym”. Od 1988 r. była członkiem Pen Clubu, od 2001 była członkiem honorowym Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury. W roku 1989 Szymborska została członkinią i założycielką Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Rok 1996 przyniósł Szymborskiej Nagrode Nobla w dziedzinie literatury, z kolei rok 2011 Order Orła Białego.

Aktywność Wisławy Szymborskiej obracała się wokół liryki osobistej i refleksyjnej. Motywem przewodnim twórczości poetki jest sytuacja egzystencjalna człowieka i stosunek jednostki do historii. Dyskusyjny pozostaje etap w jej wczesnej twórczości, w którym porusza tematy polityczno – publicystyczne, jednak to sens i cel ludzkiej egzystencji poetka rozważa najczęściej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *