Jezus

Jezus

Jezus z Nazaretu, centralna postać wiary chrześcijańskiej, narodził się u początku naszej ery w Betlejem i został ukrzyżowany w Jerozolimie między 30, a 33 rokiem. „Chrystus” to przydomek nadany mu przez wyznawców jako oczekiwanemu mesjaszowi. Najważniejsze i po części jedyne źródło wiedzy o Jezusie to Ewangelie Nowego Testamentu. Dla chrześcijan na całym świecie Jezus jest Zbawcą, Synem Bożym, Zbawicielem i Odkupicielem.

Z pewnością najwięcej w historii świa­ta zdarzyło się w imię Jezusa z Na­zaretu. W swym ziemskim życiu był zale­dwie pozbawionym wszelkich urzędów, ubogim wędrownym kaznodzieją z Galilei, północnej części Palestyny. Nikt inny nie dał jednak początku tylu rzeczom ani nie wprawił przez nawrócenia, uzdrowienia i odkupienie w ruch biegu dziejów. Mrocz­ną tajemnicą pozostanie, dlaczego wodzo­wie, zdobywcy niszczyciele i masowi mor­dercy powoływali się na tego człowieka, który z miłości bliźniego uczynił najwyż­sze przykazanie. Przynajmniej tak zwany świat zachodniej cywilizacji w swej specy­fice nie mógłby zaistnieć bez Niego i trwa­jącego prawie 2000 lat oddziaływania Jego nauki.

O ziemskim życiu Jezusa z Nazaretu wie­my bardzo niewiele. Biografii nie da się napisać; to, co pozostało – i to traktowa­ne z dużą ostrożnością – jest raczej obra­zem życia i czynów. Cały istotny przekaz (poza opisem samego życia) pochodzi z czasów o 2 pokolenia późniejszych i jest potwierdzony wiarą, a więc bez poważ­nych zabiegów krytycznoliterackich nie można go uznać za świadectwo historycz­ne. Nie znamy ani daty ani pewnego miej­sca narodzin. Poza imionami i informa­cjami o wzajemnych relacjach nie wiemy nic o jego rodzinie, nic o młodości i tylko pośrednio coś na temat wychowania. Najwcześniejszym dokumentem, w któ­rym jest mowa o Jezusie, jest 1. List św. Pawła do Tesaloniczan. Powstał on w 50 lub 51 r. po narodzeniu Chrystusa, około 20 lat po Jego śmierci. Informacje o charakterze czysto historycznym są bar­dzo skąpe. Paweł nigdy nie widział ani nie słyszał Jezusa. Mógł więc w najlepszym wypadku opowiedzieć, co przekazali mu inni. To dotyczy też fragmentu 2. rozdzia­łu Listu do Galacjan lub początku 15. roz­działu 1. Listu do Koryntian, gdzie Paweł chce posłużyć się jednoznacznie argumen­tacją historyczną. Paweł i jego wspólnoty nie wspominają bowiem dawnego Jezusa z Nazaretu, ale oczekują go jako potwier­dzonego przez Boga, nadchodzącego Pana świata. Metaforyczny język, jakim posłu­guje się Paweł, jest apokaliptyczny. Zupeł­nie innymi środkami przekazu posługiwa­li się, jeśli nawet tylko okazjonalnie w dy­gresjach, ówcześni historycy. Żydowski historiograf Józef Flawiusz pod koniec I wieku jeden jedyny raz wspomina „nieja­kiego Jakuba jako brata Chrystusa”. Je­szcze później rzymski historyk Tacyt pisał o pierwszych prześladowaniach chrześci­jan i wspomniał przy tym także Jezusa Chrystusa. Poza tym tylko nowe dzieła li­terackie młodych wspólnot chrześcijań­skich, Ewangelie, opowiadają o Jezusie. Oprócz 4 ewangelii kanonicznych znanych z Nowego Testamentu, klasycznym źród­łem wiedzy o Jezusie są fragmenty co naj­mniej tuzina innych, apokryficznych albo ukrytych, uzupełnionych ostatnio (1945/1946) „Ewangelią Tomaszową”.

Nowe fakty pojawiły się z chwilą znale­zienia nad Morzem Martwym (1947) w grotach w Qumran zwojów opowiada­jących wiele o żydowskiej sekcie esseńczy­ków. Trzy, cztery pokolenia przed Jezusem esseńczycy czcili byłego kapłana jerozolim­skiego kultu świątynnego jako „nauczycie­la sprawiedliwości”. Brak dokładnej odpowiedzi, czy istotnie i w jaki sposób ten ostatni zginął gwałtowną śmiercią (przez ukrzyżowanie?) ok. 62 r. p.n.e. za pano­wania żydowskiego księcia Aristobula II. Jan Chrzciciel, który udzielił chrztu także Jezusowi, mógł być esseńczykiem. Nauka esseńczyków rozprzestrzeniała się w tym samym obszarze etnicznym co kazania Je­zusa. W pismach esseńczyków znajdujemy odpowiedniki Jego nauki o sądzie ostatecz­nym, nigdy jednak nie wychodzące poza nakreślone ogólne ramy nauki żydowskiej i nigdy nie pozbawione esseńskich moty­wów zemsty za doznane krzywdy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *